Two Wives
10

Not enough ratings

Two Wives

By: QueenVie OngoingRomance

Language: Filipino
16

Chapters: 85 views: 12.1K

Read
Add to library
Report

Hanggang saan ang kaya mong gawin para sa pag-ibig? Si Emory Meredith Grant, lumaki sa marangyang pamumuhay at nabibile ang lahat ng gusto. Nag mahal ng lalaking hindi angkop at walang maipagmamalaki sa buhay. Ngunit namutawi pa rin ang pag nanais nitong makasama ang lalaking mahal.Wala na itong hihilingin pa kundi ang mamuhay na kasama si Hezekiah, ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana nang subukin ang kanilang relasyon. Lumubog ang barkong sinasakyan nila dahil sa malakas na bagyo. Malas na nawalay ito sa kaniyang asawa at hindi na niya nakita pang muli.Parang pinagsakloban siya ng langit at lupa dahil sa trahedyang nangyare. Nagising siya isang araw wala na nga ito sa tabi niya at hindi na babalik pang muli.Sa kabila ng lahat ay umaasa pa rin itong makikita siyang buhay at babalik sa kaniyang piling. Pero paano kung isang araw ay makita niya itong buhay? Ngunit ang masakit nito ay hindi na siya makilala at higit sa lahat ay malaman na ang dati niyang asawa ay kasal na sa iba? How will she win him back? Do she need to claim her real husband Or do she need to play the role of a mistress? Emory Meredith Grant. A multi billionaire business woman. The heiress, a wife and the mistress..

Overview
Catalog

Two Wives Novels Online Free PDF Download

CommentsLeave your review on App
No Comments
Latest Chapter
85 chapters
Chapter 1
Memories   "Ma'am, tulongan ko na po kayo sa dala n'yo?" Presinta ni Manong Carding sa akin. "Ayos lang ho, salamat." Hindi ko alintana ang bigat ng dala kong hand carry bag habang nakatingala sa two story house na nasa aking harapan. "Kung may kailangan pa ho kayo ay tawagan n'yo lang ako," he said. Patiently standing at my back. "I'm okay, Mang Carding," sambit ko. "Kung ganon ho ay mauna na ho akong umalis." Paalam na nitong sinabi. Doon ko siya nilingon na hawak ang sumbrero sa dalawang kamay. The line marks on his forehead define how old he is, plain shirt and black maong pants, just simple as it is. "Thank you, Mang Carding." I smiled at him. Ginawa ko ay dinukot ko ang wallet ko sa shoulder bag na dala at kumuha doon ng lilibohin. "Heto ho, pam
Read more
Chapter 1. 1
Nilingon ko kung saan nagmumula ang boses pero tanging hampas ng galit na alon ang natatanaw ko."Mahal?!" Balik kong sigaw.Ngunit walang sumasagot, humawak ako ng mahigpit sa railing kung saan nasa isa akong barko at malakas na bumubuhos ang ulan.Agad na dumami at nagkagulo ang mga ito na lubha kong ikinabahala.Isang serena ang naulinigan ko sa paligid, "Lulubog na ang barko!" sigaw ng mga humahangos na tao.But I stood still in the middle of the ship, nadepina ang lahat sa akin, my body wasn't moved kahit pa nabubunggo na ako ng mga natatarantang mga tao."Mahal!" Tiningala ko ang lalaking humagip ng isa kong braso. "The ship is sinking, kailangan na nating umalis dito.” His voice has full of determination lalo pa nang hilahin ako nito para makipag buno kami sa maraming tao.Hindi ko halos makita ang dinaraanan ko dahil sa kapal ng tao, idagdag pa na
Read more
Chapter 2
Wedding ringGustong mag-ulap ng mga mata ko habang nakatingin sa malakas na paghampas ng alon sa dahat. The cold ocean breeze feels right and yet it brings pain in my heart.Hindi ko alam kung ilang oras naba akong nakatanaw lang sa malawak na dagat. Simula ng dumating ako dito sa San Marcelino ay araw-araw na akong bumalik dito sa dalampasigan. Nagpapalipas ng maghapon na tila walang pakialam sa mga nangyayari sa paligid.Sinulyapan ko ang relos kong pambisig at bahagyang umiling. Isang araw nanaman ang lumipas. I don't know how I survived my day without him, without his touch, his kiss and his warm hug. Pakiramdam ko ay mababaliw na ako kakaisip kung paano ko malalampasan ang mga darating pang araw na wala siya.Pinasya kong bumalik nalang sa inuupahang apartment. Mula sa dalampasigan ay minabuting kong maglakad para kahit sandali ay maabala ang utak ko sa nakikita. This is not my
Read more
Chapter 2.1
Nilingon ko ito na may gulat sa mga mata. Nais ko sanang magsalita pang muli ngunit huminto na ang sasakyan. Nasa ospital na kami.Halos kalahating oras rin akong inobserbahan. Sumailalim rin ako sa Xray at CT scan. Ang sugat ko sa may bandang braso ay kailangang tahiin dahil sa malalim na sugat, mabuti ay wala naman na akong iniindang seryoso sa katawan tanging bugbog lamang sa banda kong balakang."Doc, thank you so much!" Narinig kong sabi ng babae sa Doctor na kasabay nitong pumasok sa aking silid."No problem, Mrs.Magnus, pwede na rin lumabas ang pasyente any time, be sure to take her medicines properly para walang maging impeksyon," aniya at parehong sumulyap sa akin."Ah–kakausapin ko lang po siya." Nagpaalam na ito sa doktor na siyang nang umalis."Kamusta kana?" Panimula nito sa akin ng kami nalang ang nasa loob."Ayos na ako, salamat,” bigkas ko na hindi makatingin sa mga
Read more
Chapter 3
First day"Really? are sure about this? Gusto mong pumasok na kasambay namin dito sa bahay?" Nanlalaki ang mata nitong tanong saakin.Sumulyap muna ako kay Gabriel na blangko pa rin ang tingin saakin bago tumango dito."Kung pwede sana?" Alanganin akong ngumiti sa mga ito."You said, you were on your vacation. Bakit mo naman naisipang mag apply saamin bilang kasambahay?" Gabriel look at me with full of curiosity.Agad akong napa isip ng idadahilan dito, wala rin sa plano ko ang mag apply na kasambahay pero mukang napasubo na ako kaya paninindigan ko na."Medyo naiinip kasi ako sa bahay, besides wala naman ang asawa ko and naka leave ako sa trabaho ko sa Queensland Island kaya kailangan ko rin ng pagkaka kitaan kahit papaano, balak ko na rin kasi mag resign sa trabaho dahil hindi maganda ang palakad ng kompaniyang pinapasukan ko." pag sisinungaling ko
Read more
Chapter 3.1
Hindi ko alam kung saan ba ako mag sisimula. Hindi ko rin napag isipan kung tama ba ang naging desisyon ko, kung meron ba itong maganda resulta sa huli? paano pag nalaman nila Mommy ang ginawa kong ito? paano rin kung malaman nilang buhay pa si Hezekiah?Pupungas pungas ako nang bangon kinabukasan ng umaga kahit ramdam ko pa ang sakit ng sugat ko ay bumangon ako para mag luto ng almusal..Ngunit hindi pa ako nakaka pasok sa kusina ay nadepina na ang mga paa ko. Bahagya ko pang pinilig ang ulo ko dahil sa tanawing nakikita ng makasalanan kong mga mata.He was holding a newspaper while sitting at the highchair facing the granite kitchen. My eyes scanning his perfect body wearing a white sando shirt and pajamas. Sandali ko pa itong pinagmasdan nang tingin, gusto kong ihakbang ang mga paa ko para ito yakapin pero mahigpit kong pinigilan ang sarili at ilang ulit na nag iling..Akala ko r
Read more
Chapter 4
His stern eyesGabi na nang matapos akong mag luto ng hapunan. Gayon din nang marinig ko ang sasakyang parating.Masigla kong sinalubong ang pag dating ni Gabriel."Magandang gabi.. handa na ang hapunan." Bungad ko.He look down at me for a second before he cut his gaze."Tawagin mo ako pag dumating na si Alessandra." he said coldly. Tumalikod na ito saakin at diretsong umakyat sa taas.Tahimik ko lamang itong sinundan ng tingin bago magpakawala ng buntong hininga.Dahil hindi na ito bumaba pa mula kanina ay pinasya ko nalamang na manood ng TV. Gustohin ko man itong kausapin at mag tanong ng ilang bagay ay hindi ko magawa. I have this fear in my heart and I don't know how to really act normal whenever he's around.Nang tumuntong ang alas-siete ay narinig ko naman ang pagdating ng sasakyan ni Alessandra."Good evening!" Ma
Read more
Chapter 4.1
"Meredith ikaw na ang bahala dito sa bahay ha?" paalam saakin ni Alessandra kinabukasan. Bago ito tumalikod ay nagbigay ito saakin nang pera pang grocery."Day off ni Gab ngayon kaya pwede kang magpasama sa kaniya para mag grocery." sambit pa nito. Agad na bumangon ang matinding kaba sa puso ko dahil sa kaniyag sinabi."Ho? naku hindi na, mama-masahe nalang ako." ngumiti ako dito."Ikaw ang bahala, basta ang bilin ko wag mong kakalimutan i-lock ng maigi ang bahay bago ka umalis kung sakaling may lakad si Gabriel." Tumango lamang ako dito at hinatid ito nang tingin pasakay nang kaniyang sasakyan. Ako na rin ang nagbukas nang gate para ito makalabas. Kumaway pa ito saakin mula sa loob nang kaniyang kotse bago imani-obra ang sasakyan palayo. Sandali ko muna itong tinanaw bago na ako pumasok sa loob ng bahay.Tiningala ko ang hagdan dahil hanggang ngay
Read more
Chapter 4.2
ang salokin ang mga tuyong dahon sa mismong gitna nang swimming pool. I never tried to cleanup the pool before, It was my first time, dapat ay excited ako pero nang maka ramdam nang ngawit at pagod ay hindi ko na magawang ngumiti.All i want right now is to dive on the pool and feel the fresh cold of water. Pumikit ako nang mariin dala nang pagod. Ilang dahon nalang ay matatapos na ako kaya kahit medyo malayo ay pinilit ko iyong abotin. Dahil mabigat ang stick ay wala akong choice kundi i-stable lang ang hawak. Napangiti ako nang masalok ko ang huling dahon ngunit nang hihilahin ko na ito ay hindi sinasadyang bumaba ang stick dahil sa bigat kaya diretso akong bumagsak sa pool.Napa sigaw ako dahil sa gulat at lamig na hatid saakin nang tubig.. "Oh my God!" sambit ko na hinilamos ang basang muka."What happened here?!" mabilis ang paglingon ko kay Gabriel na halatang nabigla nang makita akong nasa pool."I-i just fal
Read more
Chapter 5
JealousyHuminto ang sasakyan nito sa tapat ng Isang Mall, akala ko ay sa isang mini-groceries store lamang ito hihimpil na hindi ko naman kinwestiyon pa."Dito nalang ako, salamat sa pag hatid." I said, then gripped the door handle firmly."Hindi na kita mahihintay, may kailangan akong taposin ngayon sa opisina, mag paghatid ka nalang ng taxi pauwe sa bahay." he said.Bahagya lamang akong tumango dito bago na itulak pabukas ang pinto. Hindi ko rin naman inaasahang sasamahan n'ya ako mamili kaya ayos lang saakin ang mag taxi pauwe.Ilang sandali pa ay abot tanaw ko na ang sasakyan nitong paalis habang pinapawalan ang malalim na buntong hininga. Atubile na akong tumungo sa Mall para mamili at dahil maaga pa naman ay pinili ko munang mag window shopping. I barely laughed at the back of my head. Hindi kasi ito ang nakasanayan
Read more