Maaari nga na mukhang nanghihina si Moriri pero hindi pa rin natin maaalis ang tanglay niyang determinasyon. Nagalit siya ng husto nang masampal siya ni Lilo. Dito na niya nanenermong sinabi na, “Isang matandang hukluban ang master mo na hindi marunong kumilala sa mga bagay na totoo at hindi! Hayop siya! Natural lang na maging katulad ka ng iyong master ngayong isa ka niyang disipulo! Isa ka ring mangkukulam!”Nagalit dito si Lilo habang nanenermon itong sumasagot ng, “Hayop kang babae ka!”Dito na niya sinampal si Moriri ng paulit ulit nang walang tigil.Nagalit ng husto rito si Moriri. Gusto niya sanang tumakas pero hindi niya ito magawa ngayong nakaselyo ang kaniyang acupoint.“Tama na!” Dito na umangat ang galit sa dibdib ni Kye. Agad itong sumigaw ng, “Granny Rafflesia. Problema natin itong dalawa kaya huwag ka ng mandamay ng ibang tao. Umatake ka na lang gamit ang buo mong lakas!”Disipulo niya si Moriri pero itinuturing na niya ito bilang kanyiang anak. Kaya natural lang na

“Ano pang hinihintay hintay ninyo riyan?” Simangot ni Granny Rafflesia nang mapansin niya na hindi magawang patayin ng mga mamamatay tao si Kye ngayong napaligiran na nila ito. “Isa siyang palaso na malapit ng matapos sa kaniyang paglipad. Isang tigre na walang mga pangil at kuko. Patayin niyo na siya ngayundin!”Ginamit ni Granny Rafflesia ang kanyiang lakas at gumalaw na parang isang kidlat para atakihin si Kye nang mabanggit niya ang huling salita sa kaniyang bibig. Hidni naman nagdalawang isip ang mga mamamatay tao nang makita nilang umatake ang matanda. Agad silang umatake kay Kye.“Gusto ninyo akong patayin? Halikayo rito!” Nabalot ng napakalakas na determinasyon si Kye na lumaban. Iwinagayway niya ang mahaba niyang espada habang nakikipaglaban kay Granny Rafflesia at sa mga kasama nitong mamamatay tao.Pero hindi pa tuluyang bumabalik sa dati ang kaniyang lakas kaya agad niyang naramdaman ang kaniyang limitasyon sa pakikipaglaban. Mas humirap pa ito para kay Kye nang sumali n

“Hindi!”Nasasaktang iyak ni Moriri, hindi na maipapakita pa ng kaniyang luha ang pagdadalamhati na kaniyang nararamdaman. “Huwag mo akong iwan dito, Master. Huwag niyo po akong iwan dito!”Sumikip din ang dibdib ni Darryl noong mga sandaling iyon.Huminga naman ng malalim si Kye habang ginagamit ang buo niyang lakas para hawakan ang kamay ni Darryl. “Mayroon akong gustong ibilin sa iyo, aking disipulo. Huwag mo sana akong tanggihan sa kagustuhan kong ito.”Nagpakita ng matinding desperasyon at pagasa ang mga mata ni Kye habang nagsasalita.Pinigilan ni Darryl ang sakit na kaniyang nararamdaman habang walang pagaalinlangan itong tumatango, “Sige. Ano iyon, Kuya? Gagawin ko ang lahat para sa iyo.”Dito na ngumiti si Kye sa naging sagot ni Darryl na para bang nawala ang bigat sa kaniyang mga balikat bago niya dahan dahang sabihin na, “Umaasa ako na ikaw ang magpapatuloy sa iiwan kong posisyon ng Sect Master sa Heaven Deviation Path sa sandaling mawala na ako.”Habang nagsasalita,

Thump!Nang marinig ng lahat sinabi ng waiter sa ere, binunot ni Bosco ang mahaba niyang espada na kaniyang ihinampas sa lamesa. “Ang espadang ito ang aking ipambabayad sa aking kinain.”Ngayong pinatalsik na siya ni Kye sa Heaven Deviation Path, wala ng kahit na singko sa bulsa si Bosco para maipangbayad sa kaniyang kinain kaya wala na siyang nagawa kundi ibenta ang kaniyang mga kagamitan.‘Ano…’Napatigil ang waiter nang makita niya ang mahabang espada bago ito pilit na ngumiti habang sinasabi na, “Mu…mukhang hindi po ito ang nararapat na ipangbayad ninyo, sir.”Sumigaw naman si Bosco bilang sagot sa waiter habang humahampas ang kaniyang kamao sa lamesa. “Anong hindi tama rito? Alam mo ba kung magkano ang espada ko? Napakasuwerte na para sa iyo ang pagbibigay ko nito sa inyo.”Kahit na wala na siyang kapangyarihan, nasanay pa rin si Bosco sa arogante niyang kinalakihan kaya hindi naging problema para sa kaniya ang waiter na ito.“Ako…”Agad na nagpanic ang waiter nang maramda

Nacurious si Bosconang makita niya sina Alice at Dewey.Sino ang dalawang ito? Ano ang ginagawa nila sa jade na espada ng Heaven Deviation Path na 20 taon ng nawawala sa aming sekta?Habang nagiisip si Bosco sa kaniyang sarili, pinulot ni Alice ang jade na espada habang naiinis itong sumisinghal, “Ugh! Ano bang mayroon sa lugar na ito? Bakit may nagaaway dito? Napakagulo.”Mabilis na lumapit si Jeekam kasama ng kaniyang mga tauhan nang marinig nila ang mga salitang iyon sa ere.“Nako hindi.”Nabalot ng ngiti si Jeekam habang nagpapasensya itong nagsasalita kay Alice. “Pasensya na kayo, mga kagalang galang naming mga bisita. Tinuturuan lang namin ng leksyon ang lalaking ito matapos nitong kumain ng libre rito. Ipagpaumanhin po ninyo ang abalang idinulot nito sa inyo.”Hindi naiwasang mapatingin ni Jeekam kay Alice mula ulo hanggang paa habang nagsasalita. Tiningnan niya ang maganda nitong itsura at katawan habang napapalunok sa kaniyang sarili.‘Napakaganda… napakaperpekto.’Hin