Nanginginig si Elliot sa sobrang ginaw. “Elliot, sa susunod, pwede bang wag mo ng pahirapan ulit ang sarili mo?” Hindi na mabilang ni Avery ang pagkakataon na sinabotahe ni Elliot ang sarili nito. “Ikaw man o ako ang may kasalanan, wag mo ng uulitin ‘to.”Sobrang lalim ng bawat paghinga ni Elliot. Kaya lalong nag alala si Avery na baka lumala lang ang lagnat nito kung hindi ito makakainom kaagad ng gamot. “Elliot, kukuha langa ko ng gamot.” Sinubukan ni Avery na itulak palayo si Elliot, pero hindi ito pumapayag.“Elliot, gusto mo bang mamatay?”Ayaw naman sanang sumigaw ni Avery, pero kailangan niya talagang ikuha ito ng gamot. Medyo niluwagan ni Elliot ang pagkakayakap kay Avery, pero hindi niya pa rin ito binitawatawan kaya umupo si Avery. “...Mhm.. gusto ko ng mamatay.” Gising si Elliot, pero nagdidiliryo ito sa sobrang taas ng lagnat nito. “Hindi kita pwedeng hayaang mamatay!” Naiinis na sagot ni Avery. “Kapag namatay ka, paano nalang kami ng mga bata?” “Ipapaman

“Nahanap mo ba si Shea?”“Sige, kung ayaw mong patayin ko si Adrian, ang pamilya niya nalang.” Hindi nakasagot si Avery. Bakit kailangan niyang pumatay? “Mataas pa rin ang lagnat mo kaya magpahinga ka muna. Wag ka na masyadong mag alala sakanya. Ibibilin ko sa bodyguard na bantayan siya ng maigi para hindi makalapit sakanya si Nathan. Pag usapan nalang ulit natin ‘to kapag magaling ka na.” “Hindi matatapos ang problema, kung tatakbuhan natin ‘to palagi, Avery. Hindi kami pwedeng sabay na mabuhay.” “Bakit? Wala namang gagawing masama sayo si Adrian. Wala siyang pinagkaiba kay Shea—mas mahina pa nga sila kaysa sa mga ordinaryong tao. Kaya mo bang patayin si Shea?” Hindi maintindihan ni Avery si Elliot. “Patay na si Shea kaya wag na natin siyang idamay sa usapan.” Galit na sagot ni Elliot.“Anong ginawang masama sayo ni Adrian? Bakit hindi mo nalang siya hayaang mabuhay?” Alam mi Avery na hahraapin at haharapin nila nio Elliot ang problemang ‘to, pero hindi niya inasahan na

Matangkad ang lalaki at mukhang masiyahin. Malamang ang lalaking yun ay si Adrian. Hinawakan ni Avery ang kamay ni Adrian at naglakad palapit kay Elliot. “Adrian, ito ang kuya mo, si Elliot.” Sabi ni Avery kay Adrian. Nang makita ni Adrian na nakakunot ang noo ni Elliot, medyo natakot siya, “Hello, Ku—”“Wag mong ituloy! Hindi mo ako kuya!” Sabay tingin ng masama kay Avery, “Mag usap tayo sa taas!” Alam ni Avery na magagalit si Elliot sa pagdala niya kay Adrian ng walang pasabi. “Wag kang matakot, mukha lang siyang nakakatakot, pero mabait siya.” Pagkalma ni Avery kay Adrian bago siya umakyat. “Makinig ka muna sa akin, Elliot.” Lumapit si Avery kay Elliot at sinubukan niyang magpaliwanag. “Pinag isipan ko ‘tong mabuti. Dito ang pinaka ligtas na lugar kung saan pwedeng magtago si Adrian dahil walang pwedeng makapasok dito, diba?” Nagulat si Elliot.“Alam kong ayaw mo sakanya, pero kapag pumayag kang tumira siya dito, pwede kang tumira sa bahay ko.” Mukhang sobrang pinag

“Nagugutom ka na ba, Adrian?” Kumuha si Mrs. Scarlet ng saging at ibinigay kay Adrian. “Ito oh, kumain ka muna. Wag kang matakot, hindi ka naman papaalisin ni Master Elliot n=kahit na galit siya.” Kinuha ni Adrian ang saging at takot na takot na sumagot, “Nakakatakot siya. Masama rin ba siya kay Avery?” Natawa si Mrs. Scarlet. “Hindi ah. Kaya nga sila ikakasal eh.” Yumuko si Adrian at kinain ang saging. “Diba sabi sayo ni Avery na tawagin mo siyang kuya, kaya mamaya tawagin mo siyang kuha ha.” Gusto ring tulungan ni Mrs. Scarlet na magkaayos sina Adrian at Elliot.“Ayaw niya naman eh.” “Subukan mo lang. Naniniwala ako na matatanggap ka rin niya at magiging sobrang bait siya sayo.” Sige na, kainin mo na yan. Lilinisin ko lang ang kwarto mo.” Pagkaalis ni Mrs. Scarlet, tinignan ni Adrian ang paligid niya. Inisip niya kung doon na ba siya titira. Noong gabing yun, inempake ni Avery ang mga gamit ni Elliot para doon muna ito sa bahay niya tumuloy Sigurado siya na hindi

"Ahh!" Napakunot-noo si Layla dahil sa mga kalokohan nilang lovey-dovey. Binitawan niya ang kamay ni Avery at sabay takbo pababa.Alas nuwebe ng gabing iyon, lumabas si Avery sa kwarto ng mga bata at bumalik sa master bedroom.Napatingin si Elliot sa kanya habang karga si Robert. "Paano nangyari?""I apologized to him and told him to do his best without letting it get to his head. Ang sabi lang niya, 'Okay'." Isang ngiti ang pinakawalan ni Avery. "Hindi siya galit gaya ng inaakala ko.""Mabuting bagay iyan." Nakahinga ng maluwag si Elliot. "Let Robert sleep with us tonight! Gusto kong maranasan kung paano matulog kasama ang isang bata sa gabi."Bata pa si Robert at kamukha niya, kaya parang may hawak siyang miniature version ng sarili niya nang buhatin niya si Robert.Ang kanyang pag-ibig bilang ama ay umusbong sa kanyang puso.Gusto niyang dalhin ang sanggol sa kanyang mga kamay sa lahat ng oras, sa halip na sa gabi lamang."Sigurado ka ba?" Tinaas ni Avery ang kanyang kilay.