"Mayroong tanghalian sa salu salo, Sir," sabi ni Chad pagkatapos tanungin ang isang miyembro ng staff sa labas ng bulwagan. "Pumunta kaya muna kayo sa salu salo para makakakain muna? Siguradong nandoon rin si Avery ngayon."Kinuha ni Elliot ang kanyang phone sa kanyang bulsa. May basag ang phone screen niya, pero gumagana pa rin ang phone. Nahanap niya ang numero ni Avery at tinipa ito. Agad nasagot ang tawag niya. "Avery.""Elliot."Pareho silang nagsalita sa parehong oras. "Nasaan ka ngayon?""Nasaan ka ngayon?"Sabay na sabi ni Avery at Elliot. Natahimik silang pareho. Pagkatapos ng ilang segundo, sabi ni Avery, "Nasa villa ako. Ikaw?""Pupunta ako sa'yo ngayon.""Sige."Binaba ni Avery ang phone at nakahinga ng maluwag. Base sa tono ni Elliot, parang kumalma na siya.Ito ay tulad ng sinabi ni Tammy. Kapag nakarating na sila ngayon, unti-unting magiging matatag ang kanilang buhay.Mula ngayon, wala nang iba pa na maaaring ipabagsak sila.Naabot ni Elliot ang v

Nag-aalala si Avery na baka matakot ng mga pasa ni Elliot sa mukha ang mga bata sa kasal, kaya pinanatili niya muna si Elliot sa villa. Habang nagpapahinga siya, gusto niyang isipin ni Elliot ang lahat ng nangyari ngayon at kung baka mayroong mas mainam na solusyon kung may pagkakataon na maulit ang araw. Sa katotohanan, may muhi ang nararamdaman niya. Medyo responsible siya sa hindi matagumpay na seremonya ng kasal. "Bakit hindi mo siyang hayaang umalis at kitain ang mga bisita, Avery?" tanong ni Ben pagkatapos tumikhim. "Gusto siyang makita ng lahat!""Balot siya ng mga pasa." Dahil sinisisi ni Elliot ang lahat ng sisi sa kanya, nagdesisyon si AVery na hindi na niya kailangang sagipin siya ng dignidad. "Kahit ang pwet niya may pasa."Hindi nakapagsalita si Elliot. Nagulat si Ben at sabi, "Talaga bang may pinsala ka, Elliot? Kung talagang mayroon. kailangan mong magpahinga."Tumayo si Elliot mula sa couch at sabi, "Ayos lang ako.""Sige." Nalilito si Ben.Naglakad si Elliot

Sa oras na nakabalik si Adrian sa kwarto niya pagkatapos kumuha ng tubig, tumalikod si Cole sa kanyang tatay."Pwede nating gamitin si Tito Adrian, Dad," binunyag ni Cole ang plano niya. "Ang malaking kahinaan ni Avery ay malambot ang puso niya."Nakinig si Henry at nag-isip ng ilang segundo, tapos ay sabi, "Paano natin siya gagamitin? Tanga ang tito mo. Wala siyang magagawa!""Hindi natin kailangang may ipagawa sa kanya. Kailangan natin siyang gamitin para takutin si Avery." Pinasingkit ni Cole ang tuso niyang mga mata at sabi, "Namatay si Tita Shea para sagipin ang anak ni Avery. Siguradong sobra ang guilt na nararamdaman niya tungkol dito. Noong nagamot niya ang sakit ni Tito Adrian, hindi niya alam ang tungkol sa tunay niyang pagkakakilanlan. Siguradong ginamot niya ang sakit niya dahil sa guilt na naramdaman niya para kay Tita Shea."Naging mabigat ang ekspresyon ni Henry. "Nakakaramdam siya ng pagsisisi sa tita mo, hindi sa tito mo. Siguradong gagana 'yan kung gagamitin natin

Hindi inaasahan ni Elliot na iisipin ni Avery ang mga bagay na ito sa kanyang kalasingan. Hinaplos niya ang namumulang mukha ni Avery gamit ang kanyang kamay, tapos ay sabi, "Marami ka nang nainom, Avery. Hindi ba masama ang pakiramdam mo?""Masama." Tumitig si Avery kay Elliot na may nangingislap na mga mata. "Hindi maganda ang pakiramdam ko nang nakikitang nasisira ang imahe mo.""Magiging maayos ako pagkatapos ng ilang araw. Sasabihan ko ang butler na magdala ng soup para mahimasmasan ka." Sumakit ang puso ni Elliot habang pinapanood ang nagtatakang ekspresyon ni Avery. "Humiga ka muna sa kama at huwag kang umalis diyan.""Saan ka pupunta?""Tatawagan ko ang butler," sabi ni Elliot habang tinitipa ang numero sa kanyang room's phone. Mabilis na sinagot ng butler ang tawag. Habang sinasabihan ni Elliot ang butler para sa soup, halos hindi niya matapos ang sasabihin niya nang sumigaw si Avery sa isang pasaway na boses, "Gusto ko ng lollipop, Mr. Butler!"Napaatras ang butler

Alas onse ng umaga, nagising si Avery sa biglang gutom. Nang nagising siya at nakita ang walang laman na kwarto, medyo nagtaka siya. Masakit ang ulo niya. Sinubukan niyang balikan ang mga pangyayari sa gabing iyon, pero sobrang sakit ng ulo niya na hindi niya maalala kahit katiting na bagay.Bumangon siya sa kama at lumabas ng kwarto. 'Nong nakita niya si Avery, agad na sabi ni Mrs. Cooper, "Gising ka na, Avery? Masakit ba ang ulo mo? Gusto mo ba ng painkillers?"Umiling si Avery. Masakit ang ulo niya, pero kaya niyang tiisin ito."Nasaan si Elliot? Bakit hindi ko siya mahanap?" tanong niya habang sumusulyap sa paligid ng villa.Gayunpaman, hindi siya ganoon nag-aalala tulad 'nong hindi niya makita si Elliot ng kahit saglit kahapon. Tsaka, tapos na ang kasal. Dinagdagan din nila ang seguridad, kaya dapat ay ligtas siya. "Lumabas siya kaninang umaga. Sabi niya na kailangan niyang dumaan sa police station," sabi ni Mrs. Cooper. "Tawagan mo siya kung nag-aalala ka tungkol sa