Umupo si Elliot sa labas ng ICU. Hindi nagtagal, tumabi sakanya si Mike. “Sige na, umuwi ka na muna para makapag pahinga ka.” Sabi ni Elliot. “Sanay akong mag puyat, at kahit naman umuwi ako, hindi rin ako makaktulog.” Sumandal si Mike sa upuan at nag scroll ng kanyang phone. “Naghahanap din ako ng mga pwedeng mag donate sa Bridgedale… Sa tingin ko naman hindi naman ganito dapat ka imposibleng makahanap tayo kahit pa gaano ka rare ang blood type ni Robert. Sa tingin mo, bakit kaya walang nag dodonate sa atin? Kulang pa ba ang inooffer nating pera?”“Hindi naman kasi lahat alam ang blood type nila, at wala rin silang ideya kung gaano na tayo kadesperado ngayon. Mas malaki pa ang mundo kaysa sa inaakala natin. Maraming mga tao na nakatira sa mga lugar na walang kuryente at tubig. Baka nga hindi pa nila alam kung ano ang internet eh.”Tinignang ni Mike si Elliot para basahin ang mood nito. “Sabagay. Mukhang alam ko na kung bakit maraming babaeng naiinlove sayo. Bukod sa mayaman ka

Kinuha niya ang kanyang phone at may nakita siyang isang message galing sa isang number na hindi nakasave. Nang buksan niya ito, tumambad sakanya ang message na, ‘Wala na si Shea. Gusto niyang ikalat ko ang abo niya sa dagat kaya yun ang gagawin ko. Patawarin mo ako sa ginawa ko. Handa kong isuko ang lahat ng mayroon ako sa Aryadelle bilang kabayaran. - Wesley Brook’Hindi makapaniwala si Elliot sa nabasa niya. Ilang araw niyang sinubukang kumalma pero… nang makita niya ang message na yun… parang mababaliw siya.Patay na si Shea? Ibig sabihin…. Sinakripisyo niya ang buhay niya para kay Robert?Bakit? Hindi niya prinotektahan si Shea ng ilang taon para lang magsakripisyo para sa buhay ng iba. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang nakatitig sa screen ng kanyang phone. Noong mamatay na ito, muli niya itong tinap. Hindi… Hindi ‘to totoo… Pero… yun ang sinasabi sa message.Sa Bridgedale. Pagkarating nina Avery at Robert, tinawagan kaagad ni Avery ang pamilya ni Adrian pa

Nakatitig lang si Avery kay Chad habang hinihintay ang sagot nito. “May problema ata siya sa tiyan. Kapag sobrang busy niya, nakakalimutan niyang kumain. May nakita akong gamot sa drawer niya sa office at sa sasakyan niya. Bukod dun, sa tingin ko ay mayroon siyang mild depression. Kay Ben ko narinig yun. Pero hindi ko kasi maramdaman yun kapag magkausap kami.”“Ako nararamdaman ko kasi paiba-iba siya ng mood, kaya nga takot na takot sakanya yung ibang tao.”“Hmm… Nasanay na siguro ako sa ugali naya.”“Wala ng iba?” Muling tanong ni Avery. Pinag isipang maigi ni Chad. “Sa tingin ko… wala naman na.”“Kunwari, yung mga konektado sa pyschological?”“Hindi pa ba yun yung depression?”“Medically speaking, ang depression ay kinoconsider na mentall illness.”“Oh… So ang psychological issue ba na sinasabi mo ay yung kagaya sa mga pasyente sa mental hospital na may mga psychological disorder?” “Hindi naman lahat ng may psychological disorder ay kailangang ipadala sa mental hospital.

Ngumiti rin si Elliot at malambing na sumagot, “Naging sobrang busy lang ako niyong mga nakaraang araw kaya hindi ako makakauwi. Narinig ko na bumisita ka raw sa ospital kaninang umaga?”“Hindi na kasi ako makatulog kapag nagising na ako, pero ang haba ng tulog ko kanina.” Pagkatapos niyang makapag pahinga, medyo umayos na ang kulay nI Shea kumpara kanina. “Kamusta na si Robert?”“May nahanap akong donor kanina. Sa tingin ko, magiging okay na si Robert bukas.” Habang sinasabi yun ni Elliot, biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Sana talaga maging okay na si Robert, pero masa maganda siguro kung makakahanap pa rin sila ng mas maraming donor. Para lang may naka alalay sila kung sakaling kulangin pa rin.“Ang galing galing mo talaga, Kuya!” Hinawakan ni Shea ang kamay ni Elliot at tinitigan ang mukha nito nang walang kurap-kurap. “Sobrang laki ng pinayat mo! Hindi bagay sayo! Pinag lutuan ka daw ni Mrs. Scarlet, kailangan mong kumain!” Hinila ni Shea si Elliot papunta sa dining

Hindi nagsasalita si Elliot at niyakap niya lang ng mahigpit si Avery. Hindi inakala ni Avery na sobrang gagaan ang pakiramdam niya sa yakap na yun…Bigla siyang nabuhayan ng loob at naniniwala siya na may milagrong mangyayari. Makalipas ang ilang minuto, bumitaw si Elliot at binigay sakanya ang tinapay na dala nito. Kinuha niya ito at kumain. “May resulta na ang imbestigasyon.” Sabi ni Elliot habang pinapanuod si Avery na kumain. “Si Wanda Tate ang nagpadala sayo ng lapida.”Tinakpan ni Avery ang kahon, at huminga ng malalim.Hinawakan ni Elliot ang kamay niya at sinabi, “Dito ka nalang, ako na ang maghahanap sakanya.”Pagkatapos mag salita, tumayo si Elliot at umalis. Nakatingin lang si Avery habang naglalakad papalayo si Elliot. Hindi niya rin alam kung ano ang pwedeng mangyari pero sigurado siya na hindi nito palalampasin si Wanda!Siguro naawa ito kay Chelsea dahil kahit papaano ay may pinagsamahan pa rin naman ito, pero si Wanda? Wala naman silang pinagsamahan! S